Melk is slecht voor elk

Iedereen is opgegroeid met het idee dat melk goed voor je was. Dat je het nodig had voor sterke botten. Maar helaas is het in de praktijk anders. Uit onderzoek is juist gebleken dat het zorgt voor osteoporose, botontkalking. Kinderen kunnen door het drinken van melk allergieën, hooikoorts en astma krijgen. Daarnaast bevat het allerlei hormonen, een hoog gehalte aan suikers en slechte vetten. En het weinige goede dat melk bevat, wordt vernietigd door het proces van pasteurisatie.

Een lang artikel maar de moeite waard. Het eerste gedeelte gaat over de ingrediënten van melk en hun effecten. Het tweede gaat over het verschil tussen pasteurisatie en echte melk. Op http://www.freewebs.com/whitepoison/ kan je nog meer informatie vinden. Zoals het verschil tussen koemelk en borstvoeding, en over de consequenties van het drinken van melk. amandelmelk

Amandelmelk is een geweldig alternatief. Het is rijk aan veel vitaminen en mineralen en daardoor is het erg gezond. Het bevat de vitaminen B1, B2, B6 en E en daarnaast de mineralen ijzer, calcium, kalium, fosfor, magnesium, zink, koper, chroom, mangaan en selenium. Daarnaast zit de amandelmelk vol met de juiste vetten en veel proteïne. 

Je kan deze zelf maken of kant en klaar kopen bij je natuurwinkel.

De Ingrediënten van melk en hun effecten.
Vaak wordt gezegd dat melk erg goed voor het menselijk lichaam is. Zo zit er calcium in
melk wat, volgens de vele reclame slagzinnen, goed voor sterke botten en tanden is. Het
idee ontstaat dat men zonder melk niet gezond kan leven. Met slogans als “melk is
goed voor elk” en “met melk meer de mans”, wordt melk door grote melkproducenten
gepromoot. Ook de overheid draagt haar steentje bij aan de reclame voor melk. Bij
sites als voedingscentrum.nl wordt ook gezegd dat melk erg goed voor het lichaam, en
vooral voor tanden en botten is. Maar is melk wel echt zo goed? En waarom?

Gezonde Ingrediënten.
Om hier achter te komen moet eerst gekeken worden naar de ingrediënten van melk. In melk
zitten qua gezonde voedingsstoffen: calcium, vitaminen en enzymen. Helaas gaat door
pasteurisatie en homogenisatie (wordt in hoofdstuk twee uitgebreid behandeld) al 50% van
de vitaminen en enzymen verloren. Hierdoor kan beter een stuk fruit worden genomen voor
de benodigde vitaminen, in fruit zitten immers geen verzadigde vetzuren.

Calciumionen.
Vaak wordt gedacht dat als er meer calcium (ionen, of calcium gebonden aan een andere
stof) wordt geconsumeerd, dat de botten dan ook automatisch sterker worden. Helaas is dit
niet het geval. Het gaat erom waaraan het calcium gebonden is. Er kan onderscheid gemaakt
worden tussen organische en anorganische calciumverbindingen. Voorbeelden van organische
calciumverbindingen zijn calciumcitraat en calciummaleaat. Voorbeelden van anorganische
verbindingen: calciumcarbonaat en calciumfosfaat.
De organische calciumverbindingen worden veel beter opgenomen door het menselijk lichaam
dan anorganische verbindingen. Dit heeft twee redenen:

1. Organische verbindingen lossen goed op, hierdoor komen de calciumionen veel
makkelijker vrij.
2. Anorganische verbindingen moeten eerst uiteengesplitst worden in calciumionen en
bijvoorbeeld carbonaat (of fosfaat). Dit kan alleen in een zuur milieu, want deze stoffen
lossen niet op in water. Het zuur (de waterstofionen) reageert dan met het carbonaat,
waardoor de calciumionen vrijkomen.

Volgens sommige artikelen zijn anorganische calciumverbindingen lichaamsvreemde stoffen,
en kan het menselijk lichaam calciumcarbonaat om die reden niet opnemen. Dit is niet
waar, aangezien calciumfosfaat ook een anorganische calciumverbinding is, en de botten
van het menselijk lichaam zijn opgebouwd uit calciumfosfaat. Anorganische verbindingen
kunnen dus niet lichaamsvreemd zijn, want het lichaam is er mee opgebouwd. Het zou wel
kunnen dat alleen calciumcarbonaat lichaamsvreemd is.

Verse boerenkool

Verse boerenkool

In boerenkool bijvoorbeeld zit calcium in een organische verbinding, deze calciumverbinding zal dus goed worden opgenomen door het menselijk lichaam. Maar in melk zit juist calciumcarbonaat, een anorganische calciumverbinding. Dit moet dus eerst geneutraliseerd worden door het menselijk lichaam.

Er zijn twee redenen waarom het calciumcarbonaat niet wordt opgenomen door het menselijk lichaam, al gaat het calciumcarbonaat wel door een zuur milieu (de maag).

1. Het calciumcarbonaat is gebonden met het “caseïne” (zie verder in dit hoofdstuk) in
melk, hierdoor kan het maagzuur niet reageren met calciumcarbonaat.
2. Andere basen uit melk binden al met de waterstofionen in maagzuur, hierdoor wordt de
maag veel minder zuur. Zodat het maagzuur niet zuur genoeg meer is (niet genoeg
waterstofionen bevat) om ook nog te reageren met calciumcarbonaat.

De drie belangrijkste redenen waarom calcium uit melk niet wordt opgenomen in het menselijk lichaam zijn dus:

1. Er zit calciumcarbonaat in melk, dit wordt niet opgenomen.
2. Het calcium is heel moeilijk uit “caseïne” te halen. Hier wordt later op in gegaan.
3. Door de verzuring van het lichaam wordt calcium uit de botten getrokken! Wordt ook
later op ingegaan.

Calciumcarbonaat is een slecht oplosbare stof, hoe kan het dan in melk zitten? Dit komt
omdat het calciumcarbonaat gebonden is met het caseïne, zie verderop in dit hoofdstuk.

De hoeveelheid calciumionen die worden opgenomen hangen af van de hoeveelheid
magnesiumverbindingen (en of het magnesium organische of anorganisch verbonden is) en de
hoeveelheid eiwitten die erbij gegeten worden. Hoe meer eiwitten er wordt geconsumeerd,
hoe meer calcium er verloren gaat via de urine. Dit heeft te maken met de verzuring van
het bloed d.m.v. eiwitten (zie verderop in dit hoofdstuk). In koemelk zitten geen
magnesiumverbindingen, maar wel heel veel eiwitten. Dus het calciumcarbonaat in koemelk
zal eerder een verlaging dan een verhoging van kalk in de botten opleveren.

Brits onderzoek bevestigt dit. Volgens dit onderzoek, gepubliceerd in het “British

Verse melk

Verse melk

Medical Journal,” tussen Gambiaanse vrouwen die geen koemelk dronken en Britse vrouwen die veel koemelk dronken, was de botmassa tussen deze groepen gelijk. De Britse vrouwen hadden echter later een grotere kans om osteoporose te krijgen dan de Gambiaanse vrouwen.

Osteoporose is ontkalking van de botten. Dit kan komen door de grote hoeveelheid eiwitten in melk. Maar er zijn ook andere redenen. Zo hebben de botten in het menselijk lichaam ook andere mineralen en vitaminen nodig, zoals borium, magnesium en vitamine B12. Zoals eerder vermeld zitten er geen magnesiumverbindingen in melk, waardoor er een tekort kan
ontstaan.

Ongezonde Ingrediënten.
Net werd besproken welke “gezonde” ingrediënten er in melk zitten. Er kan worden
geconcludeerd dat de gezonde ingrediënten bijna geen gezond effect hebben. Nu wordt
gekeken naar de ongezonde ingrediënten die in melk zitten.
In melk zitten qua ongezonde voedingsstoffen: caseïne, (waterstof)fosfaat, lactose, vetten
(cholesterol), BGH, TSH, dierlijke eiwitten en progesteron.

Caseïne.
Koemelk wordt in principe gemaakt voor een kalf. Het caseïne, een eiwitproduct, wordt
speciaal voor het kalf “gemaakt”. En is daarom ook alleen geschikt voor een viermagen
stelsel. De mens heeft maar één maag, geen wonder dat dit eiwitproduct problemen
oplevert. Het vormt namelijk een kleverige massa, die aan de darmwand kleeft. Hierdoor is
resorptie van mineralen (van de darm naar bloed) nauwelijks mogelijk.

Het calciumcarbonaat, waar melk door de meeste mensen voor gedronken wordt, zit in het
caseïne. Voor de mens is deze stof heel moeilijk te verteren, het kost dan ook erg veel
energie om caseïne af te breken. Omdat er geen resorptie meer plaatsvindt in de darmen,
zullen ook andere voedingsmiddelen erg slecht opgenomen worden. Dit verklaart waarom
mensen die veel melk drinken vaker last hebben van ijzerarmoede (een tekort aan
ijzerionen in het bloed) dan mensen die weinig melk drinken. Bij een kalf worden de
botten sterker door het calciumcarbonaat in het caseïne, bij de mens niet (zie eerder in
dit hoofdstuk).
Overigens wordt caseïne ook gebruikt als één van de hoofdingrediënten voor sterke
houtlijmen.

Caseïne.


Een plaatje van het koemelk eiwit caseïne. Gemaakt voor het viermagen stelsel, de mens
heeft maar één maag, en dit eiwit is voor de mens dan ook moeilijk te verteren.

Dierlijke Eiwitten.
In melk zitten heel veel dierlijke eiwitten. Deze eiwitten moeten worden afgebroken tot
aminozuren, daardoor ontstaat een verzuring van het menselijk lichaam. Want aminozuren
hebben een lage pH-waarde. Het bloed heeft een buffersysteem, waardoor de pH-waarde
gelijk zal blijven. Toch lukt dit op een gegeven moment niet meer, dit komt omdat het
buffersysteem met overmatige waterstofionen werkt. De overmatige waterstofionen worden
gebonden met stoffen die een waterstofion nodig hebben zodat de pH-waarde gelijk blijft
(de overmatige waterstofionen zorgen voor een lage pH-waarde). De buffer haalt deze
stoffen uit andere voedingsmiddelen (bijvoorbeeld fruit). Als er systematisch teveel
voedingsmiddelen met een lage pH-waarde wordt gegeten, zal er een overschot aan
waterstofionen ontstaan. Op dat moment gaat het menselijk lichaam naar andere manieren
zoeken om de pH-waarde gelijk te houden. Het lichaam zoekt iets waaraan de overmatige
waterstofionen aan kunnen worden gebonden. Het rest ion van calciumfosfaat (de botten in
het menselijk lichaam zijn opgebouwd uit calciumfosfaat) is fosfaat. En fosfaat kan
makkelijk waterstofionen opnemen, waardoor de pH-waarde op de perfecte hoogte blijft. De
botten worden dus minder sterk omdat het menselijk lichaam het calciumfosfaat aan de
botten onttrekt om de pH-waarde op de juiste hoogte te houden. Er zullen dan calciumionen
overblijven, maar deze kunnen niet door de botten worden opgenomen omdat er te weinig
fosfaat is.

Dit verklaart meteen waarom vrouwen die twee of meer glazen per dag dronken (de
aanbevolen dagelijkse hoeveelheid melk is drie glazen per dag), 45% meer kans hadden op
een botbreuk volgens een onderzoek onder 120.000 verpleegsters in de Harvard
Universiteit. Dit kwam dus doordat melk de botten zwakker maakt, waardoor de kans op een
botbreuk groter wordt. Overigens is dit onderzoek gepubliceerd in het wetenschappelijke
tijdschrift “American Journal of Public Health”

Fosfaat en waterstoffosfaat
In melk zit tevens fosfaat. Dit is één van de basen in melk die het maagzuur
neutraliseren: fosfaat reageert met waterstofionen in de maag, waardoor waterstoffosfaat
ontstaat. Doordat de maag minder zuur wordt, worden anorganische calciumverbindingen uit
andere voedingsmiddelen slechter opgenomen. En ook andere verbindingen waar
waterstofionen voor nodig zijn en eiwitten, zullen minder goed worden afgebroken. De
spijsvertering zal dus veel minder goed werken.

Zoals eerder gezegd reageert het calciumfosfaat met de waterstofionen als de pH-waarde te
laag dreigt te worden. Het fosfaat uit calciumfosfaat wordt dan waterstoffosfaat.
Hierdoor zal een relatief groot percentage in het bloed bestaan uit waterstoffosfaat (de
waterstoffosfaat uit de maag en het waterstoffosfaat uit de botten komen dan in het
bloed). Een teveel aan waterstoffosfaat in het bloed veroorzaakt onder meer, bloedneuzen,
overdreven angstaanvallen (voor bijvoorbeeld onweer), hyperventilatie, slappe spieren,
grote slaapbehoefte en overgevoeligheid!

Fosfaat als bouwsteen.

Een plaatje van fosfaat als bouwsteen, door de melk
ontstaat er een overschot van waterstoffosfaat in het bloed. 

Lactose.
In grote delen van Europa en Amerika komt “lactose intolerantie” nauwelijks voor. Lactose
intolerantie betekent dat lactose, oftewel melksuiker, niet of onvoldoende kan worden
afgebroken. In Azië en Afrika, zijn de meeste mensen echter wel lactose intolerant. Om
lactose te verteren is lactase, een enzym, nodig. Volgens onderzoek van Dr. Kretchmer is
het onnatuurlijk dat mensen lactase maken na het derde levensjaar (in moedermelk zit ook
lactose), echter de Denen, Finnen, Blanke Amerikanen en Zwitsers kunnen wel lactase maken
na het derde levensjaar omdat zij vroeger moesten overleven op melk (volgens Kretchmer,
de directeur van het “Institute of Child Health and Human Development of the National
Institute of Health”). Het is dus erfelijk bepaald, of mensen wel of niet lactose kunnen
verteren na het derde levensjaar. Dit betekend dus dat het eigenlijk onnatuurlijk is om
lactase te maken. Omdat de meeste mensen, echter wel melk drinken, al zijn deze mensen
lactose intolerant, kunnen er allerlei klachten ontstaan.

De lactose wordt, als er geen lactase wordt geproduceerd, door onze bacteriën omgezet in
CO2 en melkzuur. Melkzuur zuigt vocht aan, waardoor er diarree ontstaat. Het CO2 kan ook
klachten veroorzaken, zoals winderigheid en krampen.
In de dierenwereld wordt er ook geen lactase geproduceerd na het derde levensjaar. Dit
verstevigd de theorie dat lactase maken onnatuurlijk is (in de dierenwereld en in de
mensenwereld gebeurd het niet, behalve bij mensen met een uitzonderlijk gen). Bovendien
drinken dieren geen melk na het derde levensjaar, toch hebben dieren sterke botten.

Structuurformule Lactose.

Als er geen lactase wordt geproduceerd om lactose af te breken,
kunnen klachten zoals diarree ontstaan.

Vetten (cholesterol).
Melk is bedoeld als zuigelingenvoeding, een kalf komt in twee jaar tijd ongeveer 600 kilo
aan door deze voeding. 66% van het vet in melk is verzadigd. Verzadigde vetten zijn de
meest ongezonde vetten. Melk blijkt vaak één van de boosdoeners van een hoge bloeddruk te
zijn.

Ook uit onderzoek blijkt dat melk slecht is voor hart en bloedvaten, want uit onderzoek
van J.J. Segall blijkt dat hoe meer melk er wordt gedronken in een land, hoe meer hart en
bloedvaten aandoeningen er voorkomen in dat land. Dit onderzoek werd gepubliceerd in het
wetenschappelijke tijdschrift “Proceedings of the Nutrition Society”.

Cholesterol.

In melk zit veel (20 mg per fles) cholesterol,
Dit molecuul veroorzaakt aandoeningen aan hart en bloedvaten.

BGH.
BGH is een groeihormoon, koeien worden hier mee behandelt om ze beter te laten groeien.
In melk blijkt ook een beetje BGH te zitten. Volgens onderzoek van de universiteit in
Chicago kan BGH bij vrouwen zorgen voor borstkanker. Bij kinderen en mannen is niet
bekend wat BGH doet. Echter, bij koeien zorgt BGH dat vet oplost in het bloed, hierbij
kan pesticiden en antibiotica vrijkomen. Dit kan ook in melk terecht komen. Tevens wordt
door BGH het afweersysteem bij een koe verzwakt, waardoor er makkelijker virusinfecties
kunnen ontstaan. Deze virusinfecties kunnen ook weer doorgegeven worden naar de mens via
melk.

BGH.

Koeien worden met het hormoon BGH behandeld zodat koeien beter groeien,
ook in melk komt BGH terecht. Hierdoor kan borstkanker ontstaan!

TSH.
In melk zit tevens TSH, dit is ook een hormoon. Dit hormoon stimuleert de werking van de
schildklier bij de koe. Bij de mens echter, blijkt dat er een verband bestaat tussen
melkconsumptie en een vertraging van de werking van de schildklier. Misschien heeft dit
hormoon daar iets mee te maken. Dit kan tevens een verklaring zijn voor een onderzoek in
Italië. Uit dit onderzoek bleek dat als kinderen geen koemelk dronken in de eerste drie
maanden van hun leven, deze kinderen 40% minder kans hadden op jeugdsuikerziekte.

Progesteron.
Progesteron wordt in het menselijk lichaam omgezet in androgenen. Dit veroorzaakt acne
(jeugdpuistjes). Uit onderzoek blijkt dat als er gestopt wordt met het drinken van melk,
de acne vaak weer verdwijnt.

Zout.
In melk zit tevens een behoorlijke hoeveelheid zout, 122 mg per 100 mL. Er zijn
verschillende onderzoeken gedaan naar melk in relatie tot hart en vaataandoeningen.
Zwangere vrouwen werden gecontroleerd op hart en bloedvaten. Melk bleek vaak de oorzaak
van een te hoge bloeddruk te zijn. Ook bij soldaten was melk vaak de oorzaak van
aderverkalking en een hoge bloeddruk. Als de melk werd vervangen (door andere dranken),
werd de te hoge bloeddruk minder, en werd na een tijdje zelfs zoveel minder dat de
bloeddruk weer normaal was. Zout is overigens niet de enige boosdoener in melk die deze
hoge bloeddruk veroorzaakt. Ook vetten en cholesterol kunnen, zoals eerder gezegd, de
oorzaak zijn.

Zout.

Er zit veel zout in melk, zout zorgt voor aderverkalking.
Hierdoor kan een te hoge bloeddruk ontstaan.

Waarom verder niks over de gezonde effecten?
Op talloze sites wordt melk aangeprezen als een heel gezond product. Op
voedingscentrum.nl bijvoorbeeld, wordt gezegd dat zuivel de belangrijkste leverancier van
calcium is voor het menselijk lichaam. Helaas wordt op deze site met geen woord gerept
over eiwitten in melk, en de invloed van de eiwitten op het menselijk lichaam (de
verzuring van het lichaam).

Tevens wordt niks gezegd over het verschil tussen calcium in boerenkool, en calcium in
melk. Alleen de verzadigde vetten worden heel even behandeld op voedingscentrum.nl. Maar,
volgens de door de overheid gesubsidieerde site, is melk als de halfvolle of magere
variant wordt geconsumeerd één van de meest gezonde producten.

Ook vitamine B2 wordt even aangestipt (er zou erg veel vitamine B2 in melk zitten). Maar
aangezien 50% van de vitaminen in melk verdwijnen na de pasteurisatie, kan, omdat er in
fruit geen verzadigde vetzuren zitten, beter een stuk fruit worden geconsumeerd.

Ook op andere sites staat wel dat melk gezond is, maar er wordt geen reden gegeven! De
enige reden die steeds terugkomt, is dat er calcium(carbonaat) in melk zit, en dat melk
dús goed voor de botten is. In dit hoofdstuk is voldoende uitgelegd dat calcium (ionen of
verbindingen) helemaal niet voor een versterking van de botten hoeft te zorgen. En dat de
calcium(carbonaat) die in melk zit niet wordt opgenomen, en ook niet voor een versterking
van de botten zorgt. Sterker nog, de eiwitten in melk zorgen ervoor dat het
calcium(fosfaat) juist uit de botten wordt onttrokken. Hierdoor worden de botten juist
minder sterk! Hiermee is het argument van sites die melk aanprijzen volledig verloren
gegaan.

Er wordt ook niets gezegd over magnesiumverbindingen een stof die niet in melk zit, maar
die zéér belangrijk is voor de bouw van de botten. Zonder magnesiumverbindingen kan het
lichaam maar weinig met de calciumionen doen. Terwijl er wél wat wordt gezegd over
vitamine D, deze vitamine zit wel in melk, en er wordt gezegd dat vitamine D belangrijk
is voor de bouw van de botten. Dit klopt ook, maar waarom wordt er dan niets gezegd over
magnesiumverbindingen? Magnesiumverbindingen zijn immers nog belangrijker voor de bouw
van de botten… Dit is toch erg oneerlijk van “grote en eerlijke” sites zoals
http://www.voedingscentrum.nl.

Samengevat.
In melk zitten zowel gezonde als ongezonde ingrediënten. Helaas gaan er door
pasteurisatie veel gezonde ingrediënten verloren. Bovendien staan de gezonde
voedingsstoffen niet in verhouding tot de ongezonde voedingsstoffen. Als naar de
ingrediënten van melk en de werking van deze ingrediënten wordt gekeken, blijkt dat melk
zeer ongezond is! Vooral voor hart en bloedvaten, tanden en botten blijkt melk erg slecht
te zijn.
Verschillende onderzoeken, gepubliceerd in wetenschappelijke tijdschriften, ondersteunen
deze theorieën.

Op verschillende sites valt te lezen dat melk gezond is. Er worden echter geen goede
argumenten gegeven. Het argument dat telkens terugkomt is het volgende: melk is gezond
voor de botten omdat er calcium (verbindingen) in zitten. In dit hoofdstuk is voldoende
uitgelegd dat calcium (verbindingen) in melk helemaal niet zorgt voor een versterking van
de botten.

Het verschil tussen verse en gepasteuriseerde melk

Als de melk net uit een koe is gehaald, moet er nog heel wat gebeuren. De melk wordt namelijk
eerst gepasteuriseerd en gehomogeniseerd. Hierdoor verandert de melk.
In het vorige hoofdstuk werd al verteld dat de enzymen en vitaminen voor 50% verloren gaan
bij pasteurisatie. Vitamine C verdwijnt zelfs helemaal door de pasteurisatie! In dit
hoofdstuk wordt daar verder op in gegaan: wat is eigenlijk het verschil tussen verse en
gepasteuriseerde melk?

Structuurformule vitamine C.

Vitamine C
Vitamine C verdwijnt voor 100%
na de pasteurisatie van melk.

Wat gebeurt er bij pasteurisatie en homogenisatie?
Bij pasteurisatie wordt de melk verhit tot ongeveer 72°C. Dit duurt ongeveer 15 seconden,
daarna wordt de temperatuur weer snel teruggebracht naar 4°C. Dit wordt gedaan om schadelijke
bacteriën te doden en te zorgen dat melk niet verzuurt.
Overigens worden lang niet alle schadelijke bacteriën gedood, melk mag volgens opgestelde
regels maximaal tien colibacteriën (ziekteverwekkers) en 20.000 andere (niet of minder
schadelijke) bacteriën per ml bevatten.

In melk zitten ook witte bloedcellen, daarmee wordt normaal gesproken de weerstand van een
kalf verhoogd. Deze witte bloedcellen worden uit de melk gehaald door te centrifugeren. Ook
wordt er slijm verwijderd door de centrifuge.

De melk wordt ook gehomogeniseerd. Hierbij wordt de melk door heel kleine openingen geperst.
Deze openingen zijn rond de 0,2 en 0,7 mm. Melk wordt gehomogeniseerd om te zorgen dat vet
niet komt bovendrijven. Vetbolletjes hebben in verse melk namelijk een diameter van 3 tot 5
mm. Als de vetbolletjes een diameter krijgen van maximaal 0.7 mm zal het vet niet
bovendrijven en zal de melk er lekker uit zien.

Boterzuur.
Boterzuur
Boterzuur is één van de verzadigde vetzuren die in melk zitten, bij de homogenisatie worden
de vetbolletjes samengeperst zodat de melk er lekker uit ziet.
Verzadigde vetzuren kunnen zorgen voor aandoeningen aan hart en bloedvaten (zie hoofdstuk 1).

Wat is het verschil tussen normale en behandelde melk?
Door de verhitting zullen de meeste enzymen niet meer werken, ook zullen veel vitamines kapot
gemaakt worden. Volgens onderzoek groeien kalveren veel minder goed als er gepasteuriseerde
melk wordt gegeven. En gaan sommige kalveren zelfs dood.

Waarom pasteurisatie wordt gedaan is eigenlijk vreemd, 100 jaar geleden was dit nodig vanwege
(het gebrek aan) goede koelingmethodes. Tegenwoordig is dit zo goed geregeld, dat
pasteurisatie eigenlijk niet meer nodig is. Dit wordt echter wél gedaan omdat het makkelijk
is voor boeren en de zuivelindustrie. De uiers hoeven namelijk niet schoongemaakt te worden
bij pasteurisatie, en zieke koeien kunnen gewoon melk blijven produceren. Die melk kan
vervolgens (na pasteurisatie) gewoon worden opgedronken, vaak zonder dat er een ziekte
ontstaat.

Doordat melk wordt verhit bij pasteurisatie gaan, zoals eerder gezegd, enzymen, eiwitten en
hormonen verloren. Op de volgende pagina volgt een rij van de belangrijkste verschillen
tussen verse en gepasteuriseerde melk. Dit rijtje is gebaseerd op de ingrediënten die zijn
aangetroffen voor en na de pasteurisatie.

De belangrijkste verschillen:
– Kalk en andere mineralen slaan neer, ze zijn hierdoor slechter absorbeerbaar.
– Galacase, een enzym dat kalveren helpt bij het afbreken van lactose, wordt vernietigd.
– Antilichamen en hormonen worden vernietigd.
– Fosfatase, belangrijk voor kalkabsorptie, wordt kapot gemaakt.
– Lipase, zorgt voor vertering van vetten, wordt ook vernietigd.

Lipase.
Lipase
Lipase een enzym dat zorgt voor de vertering van vetten,
wordt vernietigd tijdens de pasteurisatie.

Verder bevat rauwe melk de bacterie lacobacillus acidophilus. Deze bacterie zorgt ervoor dat
schadelijke bacteriën minder goed groeien. Als verse melk op kamertemperatuur wordt bewaard,
zal de melk zuur worden. Deze zure melk is echter niet schadelijk voor de gezondheid, dus die
kan nog gewoon gedronken worden. Vroeger werd melk dan ook vaak heel lang bewaard.
Als de melk gepasteuriseerd wordt zal de melk niet zuur worden, maar gaan rotten. Deze melk
kan niet meer gedronken worden zonder ziek te worden.
Bij pasteurisatie wordt de bacterie lacobacillus acidophilus gedood. Andere bacteriën, zoals
de Eschericha coli hebben hierdoor vrij spel. De Eschericha coli bacterie kan zorgen voor
darmstoornissen. Bovendien kán de coli bacterie zich door het hele lichaam verspreiden. Dit
heeft nare gevolgen, want er kunnen dan infecties ontstaan in bloed, nieren en longen.

Eschericha Coli.
E. Coli bacterie.
De veroorzaker van darmstoornissen,
Eschericha Coli, heeft vrij spel na de pasteurisatie.

Tevens blijkt dat als moedermelk wordt gekookt er ook ernstige darmstoornissen ontstaan. Als
weer wordt overgegaan op verse moedermelk gaat dit weer over. Bij moedermelk veroorzaakt, net
als bij koemelk, de coli bacterie deze darmstoornissen.

Samengevat.
Er is een heel groot verschil tussen verse en gepasteuriseerde melk. Doordat de melk wordt
verhit gaan er essentiële bacteriën verloren. Hierdoor krijgen andere bacteriën de kans te
groeien. Deze bacteriën echter, zijn niet goed voor onze gezondheid. Tevens gaan enzymen,
eiwitten en vitamines verloren. Vitamine C verdwijnt zelf helemaal!
Vroeger was pasteuriseren nodig, tegenwoordig niet, door de betere technieken. Eigenlijk zou
er dus moeten worden overgestapt naar verse (niet gepasteuriseerde) melk. Dan zou melk al een
stuk minder ongezond zijn.

Bron: http://www.freewebs.com/whitepoison/

cow's milk

Advertenties