De Lever: een kleine chemische super fabriek!

Herken je jezelf in de klachten als gevolg van een overwerkte lever? Tijd voor een lever- en galreinigingkuur! Voor meer informatie kan je contact met mij opnemen.

Daarnaast is het ook van belang om het niet weer opnieuw te belasten met allerlei chemische troep zoals medicijnen, maar ook geraffineerde voeding. Ga voor een alkalische levensstijl!

Lever Biotransformatie anatomie buik

De lever is het wonderlijkste laboratorium van de wereld en is met zijn gewicht van ca. 1500 gram het grootste orgaan van het lichaam. Ze is steeds bereid alle fouten en verkeerde dingen waar we ons aan bezondigen zoveel mogelijk te herstellen. Daarnaast heeft de lever het heel druk met het wegwerken van alle milieugiffen die we dagelijks binnen krijgen. Als de darmen door gisting als gevolg van onvolledige vertering door verteringsstoornissen een borrelglaasje alcoholachtige stoffen produceert, dan kunt u zich voorstellen dat de lever het zwaar heeft tegenwoordig.

De lever als de grote ontgifter

Wanneer wij door ondoelmatig eten (kwantitatief en kwalitatief) en drinken (teveel koffie, frisdrank, alcohol) of door het innemen van teveel medicamenten (ook laxeermiddelen) en vergiftigde stoffen uit het milieu onszelf schade toebrengen, probeert de lever steeds de schade recht te zetten.

Er zijn twee verschillende typen van biochemische processen gedurende het verloop van het ontgiftingsproces (detoxificatie) in de lever. De eerste fase en de tweede fase van de lever noemen we detoxificatie. In deze twee fases worden schadelijke in vet oplosbare stoffen omgezet tot wateroplosbare stoffen. Deze omgezette stoffen kunnen dan door de lever -via de galblaas- afgescheiden worden. Ze worden dan via de stoelgang verwijderd of ze worden via het bloed naar de nieren getransporteerd en daar tot urine gevormd om dan uitgeplast te kunnen worden.

De reacties van de eerste fase zijn chemische omzettingen waarbij een uitgebreide familie van enzymen (cytochroom P450 iso-enzymen) betrokken is. Deze enzymen zijn wat betreft hun aanmaak afhankelijk van mineralen, antioxidanten en vitaminen B. De eerste fase-reactie van de lever alleen is onvoldoende om het lichaam te verlossen van schadelijke verbindingen. Een tweede fase-activiteit is nodig om dit te voltooien. Het zijn de vele chemische transformaties, binnen het zogeheten conjugatieproces, die daarvoor zorgen. In dit conjugatieproces zijn onder andere enkele zwavelhoudende aminozuren betrokken.

De verhouding van de activiteit in beide fases is van groot belang voor behoud van onze gezondheid. Verloopt de eerste fase sneller dan de tweede dan ontstaan er vrije radicalen (agressieve verbindingen die celschade geven). Verloopt de tweede fase te traag door onvoldoende zwavelhoudende aminozuren dan kan zich dit uiten in: vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, oedeem, buikklachten, verstopping, misselijkheid, vieze metaalsmaak in de mond, huidklachten, duizeligheid, jeuk én een ander eetgedrag.

De eerste ontgiftingsfase ligging-nieren-500-x-278

In fase 1 van de ontgifting van de lever worden door enzymatische processen (de zogenaamde P450 enzymen) niet alleen toxinen zoals drugs, pesticiden en zware metalen onschadelijk gemaakt, maar ook afbraakproducten van lichaamseigen stoffen zoals hormonen en stoffen uit het immuunsysteem zoals histamine. In fase 1 wordt een deel van de stoffen volledig onschadelijk gemaakt. Een ander deel wordt voorbewerkt en in fase 2 verder verwerkt om dan via gal en nieren te worden uitgescheiden.

Of iemand een goede ontgifter is wordt bepaald door de wel of niet optimale werking van zijn enzymsystemen en dit is mede door zijn erfelijkheid bepaald. We kennen allemaal voorbeelden van mensen op feestjes die na een paar slokken wijn al ‘dronken’ zijn. Bij een onvoldoende werking van fase 1 zien we bijvoorbeeld dat mensen cafeïne niet kunnen verdragen.

Veel chemische geneesmiddelen hebben een vernietigende werking op de cytochroom P450 enzymen die door tenminste 71 verschillende genen worden gecodeerd. Daarom zijn er veel individuele variaties en dus variaties in ontgiftingscapaciteit mogelijk. Indien er in fase 1 onvoldoende ontgift wordt, ontstaan er veel zogenaamde vrije radicalen. Dit zijn zeer agressieve chemische verbindingen die onder andere weefselschade kunnen geven.

De tweede ontgiftingsfase

De lever maakt in deze fase door middel van enzymen de al omgezette gifstoffen uit de eerste fase verder wateroplosbaar. Veel chemische transformaties verlopen via een aantal gespecialiseerde ‘fabrieken’. Een fabriek die acetylering wordt genoemd verwerkt bijvoorbeeld medicijnen zoals antibiotica. De fabriek glutathionconjugatie verwerkt onder andere paracetamol, alcohol, koffie en pesticiden, en de fabriek die sulfatie heet transformeert allerlei hormonen en zware metalen. De glucoronidatiefabriek verwerkt aspirine, morfine, oxazepam en een fabriek met de mooie naam methylering neemt specifieke hormonen en histamine voor zijn rekening. Als laatste is de glycinatiefabriek verantwoordelijk voor o.a. nicotine en bepaalde E-nummers.

Zo heeft elke fabriek een bepaalde taak en heeft daarvoor ook bepaalde voedingsstoffen nodig om dit scheikundig te kunnen bolwerken. Deze hardwerkende fabrieksarbeiders hebben goede voeding nodig om dit smerige werk te kunnen volhouden. Krijgen ze onvoldoende nutriënten zoals vitaminen, mineralen en aminozuren dan leggen ze het werk neer. Elke fase heeft zijn specifieke ‘superbenzine’ nodig aan nutriënten om de gifstoffen goed wateroplosbaar te kunnen maken.

De praktijk

Na de bovenstaande biochemische toelichting rest de vraag: hoe herkent u leverklachten en hoe pakt u dit met voeding aan? Wanneer de lever uit balans is, kan dit zich uiten in een breed scala aan klachten. Eigenlijk is bij alle chronische klachten altijd in meer of mindere mate de lever betrokken is. Geen wonder dat in de Traditionele Chinese Geneeskunde en de Ayurveda zo veel aandacht wordt besteed aan de conditie van de lever.

Maar hoe is de aanpak bij al die verschillende klachten en verschillende mensen? Is het mogelijk met een standaard voedingsadvies voor de lever uit de voeten te kunnen of geldt voor iedereen een apart advies, op de persoon en klachten gericht?

Inderdaad is het laatste het meest wenselijk. Toch zijn er grofweg drie verschillende patronen bij de lever te onderscheiden. Aan de hand hiervan kunnen toch meer algemene voedingsadviezen gegeven worden. Deze patronen treden los van elkaar op of eventueel in combinatie met elkaar. Door deze patronen te herkennen, wordt het makkelijker om een passende aanpak te vinden voor het verminderen van klachten.

Als de lever tekort schiet in zijn voedende, opbouwende taak

Wanneer de lever zijn voedende, opbouwende taken niet meer goed uitvoert, worden bepaalde organen en systemen onvoldoende gevoed. De lever heeft een speciale relatie met de spieren, pezen, nagels, ogen en geslachtsorganen. Vandaar dat bij deze lichaamsdelen vaak de meeste klachten ontstaan. In de Traditionele Chinese geneeskunde wordt een tekort aan voedende leverenergie een bloedleegte of leveryin tekort genoemd.

Welke klachten kunt u alzo verwachten bij zo’n tekort?

Droge, vermoeide (rode) ogen, duizeligheid vooral bij opstaan, flauwvallen, bloedarmoede, vermoeidheid, kortademigheid bij inspanning, hoofdpijn, menstruatieklachten, kouwelijkheid, koude handen en voeten, krakende gewrichten, spierkrampen,
stijve schouders, bleke droge scheurende nagels, oorsuizing (hoge toon), overgangsklachten (opvliegers in gezicht + hals), hartritme stoornissen, slapeloosheid: inslaapproblemen, onrustig doorslapen, hooikoorts.

Leverstagnatie: een rotsblok in de rivier

Wanneer de energiestroom in lever blokkeert ofwel stagneert, is hij niet voldoende in staat om voedende energie en vloeistoffen soepel door het lichaam te laten stromen en het te verdelen. Er is vaak wel voldoende energie, maar het zit vast of staat geblokkeerd, waardoor het niet stroomt. In de Traditionele Chinese geneeskunde wordt dit een geblokkeerde leverenergie of leverqi-stagnatie genoemd.

Zie het als een rivierbedding waar water doorheen stroomt. Bij stagnatie ligt er een groot rotsblok midden in de rivier. Voor het rotsblok hoopt het water zich op, achter het blok staat de rivier droog. Er is dus wel water, maar het stroomt niet meer.

Welke klachten passen bij een stagnatie?

s Morgens moeilijk op gang komen (vermoeid), stramme, stijve pijnlijke spieren die beter worden bij beweging, stramme gewrichten (vooral heupen), bittere smaak in de mond , misselijkheid, drukkende, stuwende pijn in de rechterzij/ liezen, verstopping in het weekend of op vakantie of bij frustratie, PMS (onregelmatige, pijnlijke menstruatie, gespannen borsten), pijnlijk, zwaar gevoel in de bovenbuik links en rechts onder de ribbenboog, pijnlijk zwaar (prop)gevoel rond de navel, overgevoeligheid voor zuivel, ei, noten, chocolade, slecht verdragen van vet voedsel, slecht verdragen van gebakken of gefrituurd voedsel, cysten, myoomvorming (vleesboom), wisselende stemmingen, depressief, opgekropte boosheid, astma, druk op de borst.

Van leverstagnatie naar levervuur

Als een stagnatie in de lever lang aanhoudt, kan het uiteindelijk uitmonden in zogeheten ‘levervuur’.

Welke klachten geeft dit?

Enkele voorkomende klachten zijn: een rood gelaat en rode huid, rode vurige huiduitslag (eczeem), slapeloosheid, bittere of zure smaak in de mond, gal in de mond, hoofdpijn (barstend, kloppend) rond ogen en bij de slapen, branderige, rode, of bloeddoorlopen ogen, gesprongen adertjes in het oogwit, gezwollen oogleden, migraine, overgangsklachten (opvliegers over het hele lichaam), neusbloedingen, bloed ophoesten, bloedend tandvlees, brandend maagzuur, branderige zure oprispingen, verstopping met branderige en/of droge ontlasting (keutels), oorsuizingen, harde hoge toon, hoge bloeddruk en verhoogd cholesterolgehalte, nachtzweten (over het hele lichaam), heftige koorts, laaiende stemmingen, heftige hooikoorts, depressief, acute oog- of huid- of bijholteontstekingen, lymfklier ontstekingen, stuiptrekkingen, verspringende pijnen, vurig droog eczeem, overgevoelig voor: rood vlees en scherpe specerijen, kruiden, koffie en histaminerijke voedingsmiddelen (zoals oude kaas, zuurkool, tomaat, salami, wijn, tonijn), rode warme opgezette pijnlijke gewrichten, stekende, scherpe verspringende pijn, restless legs, korte menstruatiecyclus met heftige pijn voor de menstruatie en heftige bloedingen.

Bron: www.natuurdietisten.nl

Advertenties